Podsumowanie roku 2011 ! :D

Gdy w kwietniu zakładałam bloga z recenzjami, nie sądziłam, że tak polubię to co robię. Od dawna kochałam czytać, a teraz dzięki licznym współpracom mam dostęp do wielu świetnych nowości. Ponadto dzięki bloggerowi poznałam wspaniałych ludzi, którzy mnie wspierają i z którymi mogę porozmawiać na każdy temat. Przepraszam, jednak nie będę nikogo wspominać, gdyż nie chciałabym o nikim zapomnieć. Bardzo się cieszę, że zdecydowałam się recenzować książki i cieszę się, że jesteście ze mną, gdyż to właśnie dzięki odwiedzinom i komentarzom, wiem, że to co robię ma również jakiś sens.

Podsumowując:

w tym roku przeczytałam 121 książek;

napisałam 100 recenzji książek, 5 filmów i 1 spektaklu;
opublikowałam 124 posty;

licznik odwiedzin przekroczył 25800 wejść, mam 128 obserwatorów i 1692 komentarzy;

zorganizowałam  3 konkursy i wstawiłam 3 stosiki :)

Zauważyłam na innych blogach wiele typowanych książek, więc tez postanowiłam coś takiego zrobić :D

Książki, czytane w tym roku, które wywarły na mnie największe wrażenie i które zapadły mi w pamięć to:

 "Zawsze przy mnie stój" - Carolyn Jess-Cooke

Seria "Igrzyska śmierci" - Suzanne Collins

Seria "Percy Jackson i bogowie olimpijscy" - Rick Riordan

Seria "Kroniki Żelaznego Druida" - Kevin Hearne

Seria o Wiktorii "Ja, diablica" i "Ja, anielica"

Przy okazji chciałam Wam powiedzieć, że po nowym roku zorganizuję konkurs, z okazji napisania 100 recenzji książek i ogólnego rozwinięcia się bloga :) Bardzo dziękuję, że go odwiedzacie i że o mnie nie zapomnieliście :D Wszystkim życzę Szczęśliwego Nowego Roku, by 2012 był jeszcze lepszy od tego i żebyście realizowali w nim (i nie tylko nim) swoje marzenia ! :)

Pozdrawiam

Tris

Akademia mroku. Więzy krwi - Gabriella Poole

„Z ofiary w drapieżnika”

Cassie powraca do Akademii, która tym razem mieści się w Nowym Jorku. Jednak już nie jest tą samą uczennicą. Teraz jest jedną z Wybranych. Musi walczyć z głodem i jak wcześniej próbuje się przystosować, lecz stoi przed nią trudne zadanie. Nadal jest inna, gdyż najważniejszy rytuał nie dobiegł końca, co nigdy wcześniej się nie zdarzyło. Cassie przez to zyskała niesamowite moce, do których nie ma dostępu nikt inny i współlokatorkę w swej głowie. Do tego dawny wróg  chce się zemścić za wszelką cenę, a Cassandra nie jest pewna czy obroni swych przyjaciół nawet przed samą sobą.

Cassie bardzo się zmieniła, a duch, który do niej przemawia tylko to spotęgował. Już nie jest niewinna…. Jest drapieżnikiem. Boi się o bezpieczeństwo swojej najlepszej przyjaciółki, Isabelli, z którą mieszka w pokoju, gdyż to nią ma od teraz się pożywiać. Choć stare sekrety zostały rozwikłane, to nowe ciągle się ukazują i nijak nie wiadomo co za sobą kryją. Główna bohaterka znów czuje się wyobcowana i próbuje rozwiązać swoje i cudze problemy. Jest w niezłych tarapatach i czy sobie poradzi?

Bohaterowie nie są już tacy sami, jednak różnice niekiedy są subtelne. Nadal nie wyzbywają się niektórych ważnych cech charakteru, a Isabella, nadal boi się matematyki. Postacie są nieźle zarysowane, lecz nie widać poprawy w porównaniu od pierwej części, wiec stoją na tym samym poziomie. Ranjit w tej części zaczął minie irytować i niestety przestałam całkowicie go lubić. Gdy pojawiał się, od razu myślałam, żeby już było po scenie z jego udziałem. Jak dla mnie za bardzo się zmienił, dodatkowo stał się zbyt przewidywalny i denerwujący.

Bałam się, że w tym tomie będzie mniej akcji lub będzie niepotrzebnie ciągnięta, lecz się myliłam. Fabuła jest bardziej interesująca niż w poprzedniej części i więcej się działo w tej powieści. Czytając czuje się napięcie spowodowane niepewna przyszłością bohaterów, co było dla mnie miłym zaskoczeniem. Niekiedy pojawiał się także humor, co rozluźniało atmosferę i dzięki czemu łatwiej było zaczytać się w historii o Cassie.

Styl pisania jest prosty, dla niewymagających czytelników idealny, lecz dla niektórych może okazać się drażniący. Niestety uważam, że w książce brakuje opisów krajobrazów czy wyglądu zewnętrznego bohaterów. Jest to wielkim minusem, gdyż dialog przeważa aż za bardzo nad resztą tekstu. Jeżeli zaś już są opisy, to czytamy tylko o przemyśleniach Cassandry. To wszystko przez brak urozmaicenia powodowało, że odbiorca mógł wcale nie uważając przejść przez całą opowieść.

„Akademia mroku. Więzy krwi” nie są niczym specjalnym. Uważam, że książka wypadła lepiej niż poprzedni tom, lecz to nadal za mało, by zapadła w pamięci i wyróżniła się z tłumu. Tak jak i przy „Wybrańcach losu” można miło spędzić czas z lekturą w ręku. Pozycja niezobowiązująca, mało ambitna, lecz ciekawa - może przynieść sporo przyjemności, gdy jest się zawalonym pracą i chce się odetchnąć. Dlatego tak jak i wcześniej polecam tylko osobom, którym nie zależy na rewelacyjnej powieści, a tylko na zwykłym umilaczu czasu.

- Dokąd jedziemy?

Żadnej odpowiedzi.

- Czy to daleko?

Portier wolno pokręcił głową.

- Jesteś prawdziwą kopalnią informacji.

Moja ocena 6,5/10

Tytuł: Akademia mroku. Więzy krwi

Autor: Gabriella Poole

Ilość stron: 280

Wydawca: MAK Verlag

Data premiery: 2011-08-18

Akademia mroku. Wybrańcy losu - Gabriella Poole

„Będziesz gotowa umrzeć, żeby zostać wybraną”

„Wybrańcy losu” są pierwszą części serii „Akademia mroku” autorstwa Gabrielli Poole, opowiadającej o grupie, zwanej Wybranymi. Sam tytuł nie zachęca do zapoznania się z książką, a po przeczytaniu opisu ma się wrażenie, że to wszystko już było. Okładka utrzymana w odcieniach  różu i fioletu oraz czerwone błyszczące oczy, również mogą zaginąć w tłumie. Jednak mnie coś do tej serii przyciągało i tak oto w pewnym momencie nadarzyła się okazja do przeczytania tej książki oraz zapoznania się z historią nastolatków uczęszczających do elitarnej i tajemniczej szkoły.

Cassie Bell trafia do elitarnej akademii, która co semestr przenosi się do nowego egzotycznego miasta. Wśród bogatych i pięknych uczniów, jako stypendystka czuje się jak odmieniec, od początku uważa, że nie pasuje do tego miejsca. Postanawia dowiedzieć się czegoś o szkole i o grupce uprzywilejowanych studentów, Wybranych, którzy strzegą wielu mrocznych sekretów. Niewiedza jest dla niej bardzo niebezpieczna, jednak jej nadmiar może okazać się śmiertelny. Gdy na jaw wychodzi coraz więcej spraw, między innymi to jak zginęła ostatnia dziewczyna ze stypendium, Cassandrę ogarnia strach. Wraz z przyjaciółmi musi dowiedzieć się jak najwięcej i nie wpaść w za duże tarapaty, lecz nie wiadomo komu tak naprawdę może zaufać.

Pozycja, jak można było się spodziewać, nie okazała się jakimś arcydziełem. Nie jest za bardzo oryginalna, momentami mocno przewidywalna. Wątek romantyczny jest nijaki i wydaje mi się trochę sztuczny, ponadto nie jest ani trochę spontaniczny. Mimo to monotonia nie zakrada się na kartki powieści, a fabuła jest dość ciekawa. W pewnym momencie zwrot w akcji, których było niewiele, był bardzo nieoczekiwany i przywołał bryzę świeżości. Poza tym historia całkiem zmieniła wtedy swój bieg i aż trzeba było przez chwilę się zastanowić, co będzie dalej oraz czy można coś z tym zrobić.

Co mnie zasmuciło to fakt, że książka jest taka krótka. Raptem 280 stron i już żegnamy się z bohaterami i ich przygodami. Ostatnio wiele powieści ma tak niewielką objętość i aż ma się nadzieję, że następnym razem sięgnie się po dłuższą lekturę, z którą spędzi się więcej niż kilka krótkich godzinek. Niemniej ten mały okres czasu miło spędziłam z „Akademia mroku”. Autorka pisała lekkim językiem, który nie sprawiał problemów, a przyspieszał czytanie. Co prawda przez to nie zanurzało się całkowicie w świat Wybranych, a tylko przelatywało przez książkę, ale i tak sądzę, że to przyjemna i umilająca czas pozycja.

Pierwszy tom „Akademii mroku” wypadł dość średnio. Nie żałuję, że po niego sięgnęłam, lecz nie ma w nim nic rewelacyjnego. Bohaterowie są dobre zarysowani i mają całkiem interesujące charaktery, ale nadal czegoś im brakuje. Powieść nie jest bardzo ambitna i nic wartościowego nie wyciągnie się z tej lektury. Jest po prostu przeciętna. Można ją spokojnie przeczytać, żeby się rozluźnić po ciężkimi dniu, bądź w poszukiwaniu rozrywki, ale nie należy za dużo od niej wymagać. Dlatego polecam, ale nie osobom, które maja lepsze pozycje do przeczytania i ich długą listę, a czytelnikom szukającym lekkiego, niewyróżniającego się za bardzo utworu.

- Jake, wierzysz mi? – spytał Ranjit. – W sprawie Jess?

- Dlaczego miałbym Ci uwierzyć?

Hindus ledwo zauważalnie wzruszył ramionami.

- Bez powodu. Z wyjątkiem tego, że mówię prawdę.

- Może.

- To wierzysz mi? – W głosie Ranjita słychac było niemal desperację.

Jake zdecydowanym ruchem wziął za rękę Izabellę i odwrócił się w stronę ukrytych drzwi.

- Nie. Ale na razie udam, że tak.

Moja ocena 6/10

Tytuł: Akademia mroku. Wybrańcy losu

Autor: Gabriella Poole

Ilość stron: 280

Wydawca: MAK Verlag

Data premiery: 2011-05-16

Jedną nogą w grobie - Jeaniene Frost

„Można uciec z grobu, ale nie można się ukryć…”

W kolejnej, już drugiej, części cyklu „Nocna Łowczyni” możemy poczytać o kłopotach Cat, a jeżeli to w ogóle jest możliwe, to jeszcze większych niż wcześniej. Były kochanek, płatni zabójcy, okropna matka i zmarły przyjaciel to tylko wstęp do tego co będzie musiała przeżyć główna bohaterka. Zmierzy się z niejedną przeciwnością losu, ale czy wygra? Jak tak to z jakimi konsekwencjami? Aby się tego dowiedzieć trzeba sięgnąć po „Jedną nogą w grobie” i jak najszybciej zagłębić się w lekturze.

Półwampirzyca Cat Crawfield jest teraz agentką specjalną, pracującą dla rządu. Jej jednostka zajmuje się walką z nieumarłymi. Wykorzystuje wszystko czego nauczył ją Bones, jej były seksowny kochanek, i przekazuje wiedzę swoim żołnierzom. Niestety po kilku latach względnego spokoju staje się celem płatnych zabójców i okazuje się, że jedynie wampir, którego porzuciła, może jej skutecznie pomóc. Obecność ukochanego wzbudza w niej wiele silnych emocji od podniecenia wspólną walką po niepohamowaną namiętność. Mimo że dziewczyna stara się by ich stosunki były wyłącznie służbowe, przekona się, że Bones nie pozwoli jej znowu odejść i że ona sama tego nawet nie chce.

Catherine jest bardzo silna, nawet w obliczu niebezpieczeństw, przed którymi zostanie postawiona. Jest bardziej zdyscyplinowana i widać, że szkolenie Bonesa odniosło oczekiwane efekty… czyli nie rumieni się już przy żadnego rodzaju aluzjach! W myślach oczywiście przeklina swego rozmówcę, ale już opanowała zdolność trzymania języka za zębami, która jest niezwykle przydatna w wielu okolicznościach. Jej charakter jest mocno zarysowany, a bohaterka nie zmienia się bardzo od poprzedniej części. Do tego tym razem zostają nam przybliżone sylwetki niektórych postaci drugoplanowych, choć nadal nie poznajemy ich za dobrze, co zadziałało na korzyść tej książki.

Jak i w poprzednim tomie jesteśmy zasypywani bardzo interesującymi przygodami. Niespodziewane wydarzenia z pewnością są atutem tej powieści. Nigdy nie wiemy nic stuprocentowo, przez co jesteśmy ciągle trzymani w niepewności. Ogółem fabuła jest spójna i ciekawa, a sam utwór wciągający. Nie mam nic do zarzucenia stylowi pisania autorki, który jest przystępny i barwnie przedstawia zaistniałe sytuacje. Pod tym względem nie zmienia się i jest taki sam jak w „W pół drogi do grobu”, co mnie bardzo ucieszyło.

„Jedną nogą w grobie” dotrzymuje kroku swej poprzedniczce. Jednak nie ma już tego uroku, za to nadrabia to bardziej dopracowaną fabułą i charakterem postaci. Przy lekturze spędziłam miło czas, jak zwykle komentując postępowanie Cat i jej matki - szczególnie jej matki, gdyż denerwowała mnie ona jeszcze bardziej niż wcześniej. No bo co ta za rodzic, który uważa, że jego dziecko nosi w sobie demona i jest złe?! Nie umiem tego zrozumieć, lecz muszę przyznać, że ta bohaterka dodawała wiele dynamiki do historii. Polecam ten utwór wszystkim szukającym rozrywki czy też po prostu przyjemnej i dobrej książki.

„- Ty! Ty!

- Miło cię znowu widzieć, Justino – powiedział Bones z diabolicznym uśmiechem. – Bardzo ci dobrze w tym kolorze.

- Ty brudna bestio! – ryknęła matka. – Każdej nocy modliłam się, żebyś zdechł i gnił w piekle!

- Mamo! – Najwyraźniej jej serce ani odrobinę nie zmiękło przez te lata.

Bones wzruszył ramionami.

- Powinnaś się modlić trochę głośniej. Najwyraźniej Wszechmogący cię nie usłyszał.”

Moja ocena 9/10

Tytuł: Jedną nogą w grobie

Autor: Jeaniene Frost

Ilość stron:440

Wydawca: MAG

Data premiery: 2011-10-19

Książkę otrzymałam od Wydawnictwa Mag, za co serdecznie dziękuję ^^