"W obliczu strachu"
Profesor psychologii Adrian Thomas dowiaduje się, że nie zostało mu już wiele czasu i że niedługo już nie będzie taki jak kiedyś. Lekarstwa na jego chorobę są bardzo drogie, ale nie jest pewne czy choćby zahamują jej rozwój. Pewnego dnia przed jego oczami rozgrywa się dziwne wydarzenie, kiedy to zostaje porwana dziewczyna. Jennifer wie, ze tym razem nie będzie tak samo. Wcześniej uciekała, ale była przyprowadzana do domu przez policję. Jednak teraz szesnastolatka znalazła się w miejscu, skąd ogląda ją tysiące ludzi… a ona stała się dla nich rozrywką. Losy tych dwojga ludzi w pewnym momencie splotą się ze sobą. Emerytowany profesor rozpocznie śledztwo, w czym może mu pomóc strach, którego badaniom poświęcił się w swej akademickiej karierze. Strach nie zawsze jest zły, może mobilizować. A czasu jest mało, mało dla niego, jak i również dla nieznanej mu dziewczyny.
Lektura ta jest pełna intrygujących postaci. Główną bohaterką jest Jennifer – Numer 4, „atrakcja” w drastycznym programie, emitowanym dla osób gotowych zapłacić bajeczne sumy. Dziewczyna obiera ciekawe techniki, pozwalające jej przetrwać i widać, że jest naprawdę silna. Spotykamy również Adriana, który odgrywa wielką rolę w powieści, a jest tylko emerytowanym profesorem z nieuleczalną chorobą mózgu, miewającym zaniki pamięci. Aczkolwiek w śledztwie radzi sobie znakomicie, lepiej od wykwalifikowanych policjantów. Kreacja negatywnych bohaterów również jest świetna, gdyż postacie mają bardzo rozbudowaną i interesującą osobowość.
Pan Katzenbach stworzył przerażającą historię, która trzymała w napięciu od początku do końca. Wciąga czytelnika w zawiły świat psychopatycznych umysłów, w którym genialnie ukazuje osobowości bohaterów. Przekazuje dość kontrowersyjny obraz, a odbiorcy ciągle mogą zadawać sobie pytanie: kto byłby do czegoś takiego zdolny? Na dodatek patrząc na widzów programu, również nie da się przymknąć na nich oczu. Jak oni mogą chcieć to oglądać – jak nastolatka jest poniżana i bita. Kim są i czemu płacą za to takie ogromne sumy? Zdaje się wtedy, że są przecież niewiele lepsi od oprawców. Wydają się zwyczajni, bądź wpływowi i nikt nie posądzałby ich o coś takiego. Przez cały czas jest się pochłoniętym lekturą i zaabsorbowanym poczynaniami postaci.
Czytając można się zagłębić w ciemnych zakamarkach umysłów przestępców i poznać motywy jakie nimi kierowały. Jednak najbardziej zaintrygowało mnie połączenie świata realnego z metafizycznym, czyli ingerencja duchów w dalsze etapy śledztwa. Zmarli bliscy Adriana byli przy nim, choć nikt inny ich nie widział, a starzec nie był tym zdziwiony w obliczu swojej choroby. Aczkolwiek widać, iż dusze pomagały mężczyźnie swymi radami i obserwacjami oraz były aktywnymi uczestnikami w wydarzeniach. Autor cały czas bardziej skupia się na psychologicznych aspektach niż na makabrycznych szczegółach, przez co powieść jest jeszcze bardziej interesująca.
Podczas czytania dało się wyczuć strach Jennifer, dzięki czemu ta lektura zapada w pamięć na długo. Mimo że zwykle nie sięgam po pozycje tego gatunku, tym razem się przełamałam i zdecydowanie nie żałuję swojej decyzji. Do samego końca byłam zaabsorbowana losami bohaterów, zaś samo zakończenie mnie poruszyło i zaskoczyło jednocześnie. W trakcie poznawania historii przenosimy się do innego świata i bierzemy udział w grze tożsamości człowieka, dokładnie przygotowanej przez autora. Książka ta jest z pewnością warta tego, by po nią sięgnąć, dlatego też polecam ją i gwarantuję, że tego utworu tak łatwo się nie wyrzuci z pamięci.
Moja ocena 9/10
Tytuł: Profesor
Autor: John Katzenbach
Ilość stron: 448
Wydawca: Amber
Data premiery: 2011-09-15
Recenzja pochodzi z portalu a-g-w.info
